Licznik odwiedzin Darmowy licznik odwiedzin
Text Size
   

Gmina Wodzierady - Zabytki

Kościół pw. św. Doroty i św. Mikołaja W Kwiatkowicach – wzniesiony w 1606 roku w stylu późnego renesansu z barokowym portalem, na którym umieszczone zostały dwa herby: Jastrzębiec rodu Lutomierskich oraz Rola rodu Puczków, dla uczczenia fundatorki odbudowy kościoła Anny Puczkowskiej. z XVI wieku . Kościół posiada jednonawowe wnętrze ze współcześnie wykonanym sklepieniem. Warto zobaczyć ocalałe: zabytkową kamienną kropielnicę i chrzcielnicę z przełomu XV i XVI wieku, ołtarz główny, w stylu barokowym, wczesnobarokową ambonę z XVII wieku z obrazami czterech Ewangelistów, ołtarze boczne z XVII wieku.

 

Pałac Piorunów - W okresie przed II wojną światową wieś należała do rodziny Niemyskich. Bywała tutaj często w odwiedzinach u właścicieli tego majątku Maria Dąbrowska. Leon Niemyski był fabrykantem, również wydawcą i współredaktorem pisma "Ogniwo" (1902-1905). Zaprzyjaźnił się wtedy ze Stanisławem Stempowskim - pisarzem, bibliotekarzem, wielkim mistrzem polskiej loży masońskiej, a zarazem wieloletnim towarzyszem życia Marii Dąbrowskiej. W latach dwudziestych Piorunów należał do Lucjana Niemyskiego - syna Leona; w 1925 wybudował on tu swoją posiadłość, dziś zwaną "pałac Piorunów". Z "Dzienników" M. Dąbrowskiej wynika, że do Piorunowa po raz pierwszy przyjechała 14 kwietnia 1927 r. W 1928 r. gościli tam (Dąbrowska z Stempowskim) od 21 do 27 grudnia. Pisarka pracowała wtedy nad powieścią "Noce i dnie". Postaciom powieści, Barbarze Niechcicowej i Lucjanowi Kociełłowi, nadała imiona właścicieli Piorunowa. Następny pobyt w Piorunowie wypadł pisarce w październiku 1933 r. Wtedy pisała IV tom powieści "Noce i dnie". Poczynione w Piorunowie obserwacje wykorzystała w powieści. Razem opracowała tu 7 rozdziałów tej powieści. Na terenie Piorunowa znajdują się liczne stawy hodowlane, znajdujące się obecnie w rękach różnych prywatnych właścicieli. Dawniej około 25 hektarów stawów należało do właścicieli majątku. Rosły na nich piękne grzybienie północne, o których pisarka również wspomniała w powieści, kiedy to Tolibowski zrywał je dla Barbary. Ostatni jej pobyt w Piorunowie przypadł w czerwcu 1939 r. W czasie wojny Niemyskich usunięto z Piorunowa, zamieszkali w Podkowie Leśnej i wspomagali pisarkę w potrzebach dnia codziennego. Spadkobiercy majątku w Piorunowie mieszkają do tej pory w Warszawie.
Po wojnie dwór przez wiele lat był użytkowany przez PGR, w połowie lat siedemdziesiątych zorganizowano tu ośrodek kolonijny Komendy Wojewódzkiej MO w Sieradzu. W 1994 dwór zakupiła osoba prywatna. Potem stał się własnością banku, aż zakupił go obecny właściciel, który go pieczołowicie odrestaurował.

 

Drewniany młyn w Piorunowie – zbudowany na początku XX wieku , położony nad rzeką Pisią. Obecnie nieczynny. Stanowi atrakcje dla istniejącego tu łowiska Amur.

 

Drewniane domki w Wodzieradach – zbudowane przez okupanta na początku II wojny światowej w celu stworzenia ośrodka szkolno-wypoczynkowego dla młodych Niemek. Obecnie w dwóch domkach mieszkają lokatorzy, zaś w trzecim mieści się Gminna Biblioteka Publiczna.

 

Dwór w Wodzieradach na przestrzeni wieków był wykorzystywany w rozmaitych celach. Właścicielka dworu Aleksandra Parczewska założyła i utrzymywała na własny koszt szkołę. W okresie Powstania Styczniowego we dworze urządzono szpital dla rannych powstańców w bitwie pod Dobrą. Stanowił on także bazę zaopatrzeniową i schronienia dla licznych w pierwszej fazie powstania leśnych partii działających w okolicach Łodzi. Od czasów II wojny światowej dwór należał do Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej. Był wykorzystywany jako placówka kulturalno-oświatowa. Był szkołą, przedszkolem i biblioteką. Był także wykorzystany w realizacji niektórych scen w takich filmach jak: „Wilczyca”, „Między ustami a brzegiem pucharu”, „Ziemia obiecana”.

                 
Europejski Fundusz Rolny na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich:Europa inwestująca w obszary wiejskie.
Strona internetowa współfinansowana za środków Unii Europejskiej w ramach działania 4.31 oś 4 LEADER
"Funkcjonowanie Lokalnej Grupy Działania - nabywanie umiejętności i aktywizacja"
Instytucja Zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów
Wiejskich na lata 2007-2013 Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi